Main Article Content
Abstrakti
Në vitin 1928 pas shpalljes së Monarkisë fillonte një fazë e re e përpjekjeve për konsolidimin e mëtejshëm të shtetit shqiptar. Pjesë integrale e këtij procesi do të ishte edhe konsolidimi i institucioneve arsimore e fetare thelbi i të cilit ishte kombëtarizimi i tyre. Ky proces i natyrshëm dhe legjitim për një shtet kombëtar ndeshi në një kundërshtim dhe presion të fuqishëm nga ana e shteteve fqinje, Jugosllavisë dhe Greqisë të cilat, duke i trajtuar proceset e afirmimit të vazhdueshëm të institucioneve kombëtare shqiptare si probleme minoritetesh dhe si shkelje të së drejtës ndërkombëtare për mbrojtjen e minoriteteve, u përpoqën të mobilizonin edhe organizmat ndërkombëtare të kohës për t’i penguar ato ose, më së paku, për t’u dhënë atyre një drejtim tjetër, i cili nuk çonte në konsolidimin e shtetit shqiptar.
