Article Sidebar
Main Article Content
Abstrakti
Këto vitet e fundit është aktualizuar në plan të gjerë “Marrëveshja Gjashtëmbëdhjetë Pikëshe Zogu-Pashiq e vitit 1924”. Preokupimi për këtë “marrëveshje” dhe “dokumentin dokumentues” të saj në rrafshin historiografik po dhe atë mediatik1 mori hov me rastin e ngritjes të përmendores të Mbretit Zog në njërin ndër sheshet e Tiranës në 100-vjetorin e shtetit shqiptar, në vitin 2012. Deri më sot në këto rrafshe komunikimi, “Marrëveshja Zogu-Pashiq” dhe “dokumenti autentik” për të, është shndërruar në një instrument për vlerësimin dhe rivlerësimin e figurës historike të Ahmet Zogut. Por, theksi i këtij vështrimi nuk ka të bëjë me këtë figurë historike, pra me historinë, por me mënyrën e trajtimit dhe interpretimit të burimit qoftë ai dokument arkivor apo dhe burim historiografik, nga një pjesë e komunitetit historiografik shqiptar.