Article Sidebar
Main Article Content
Abstrakti
Ekonomia shqiptare gjatë viteve të para të Monarkisë, dukej në gjendje pak a shumë të mirë. Madje u krijua iluzioni se po shkohej drejt një gjendjeje të begatë. Që prej vitit 1927, Zogu u kërkoi italianëve një moratorium mbi shlyerjen e interesave vjetore të kredive të vitit 1925, si pjesë përbërëse e kërkesës së tij për nënshkrimin e Traktatit të Aleancës (Paktit të Dytë të Tiranës). Italianët u treguan të gatshëm të pranonin, të bindur për përfitimet që mund të nxirrnin prej paktit në fjalë, si dhe për faktin se kjo shtyrje në kohë e shlyerjes së borxhit do ta mbante Shqipërinë më gjatë të lidhur pas Italisë. Roma synonte t’i përdorte huatë e saj si mjet presioni për t’i shkëputur sa më shumë konçesione politiko-ekonomike A. Zogut dhe sigurisht jo për të lehtësuar vështirësitë financiare të Shqipërisë.