Main Article Content
Abstrakti
Kuvendi Themelues i Lidhjes Shqiptare, në qershor të vitit 1878, pavarësisht nga shkalla jo e plotë e përfaqësimit të viseve shqiptare, shpalli vendosmërinë e popullit shqiptar për mbrojtjen e tërësisë së trojeve amtare. Gjithashtu, delegatët që arritën të merrnin pjesë në të, përfshi dhe ata që erdhën me vonesë në Prizren nga vilajeti i Shkodrës dhe solidarizimi telegrafik i përfaqësuesve të Toskërisë, Abdyl Frashëri dhe Qazim Konica, e pajisën Lidhjen që në fillimet e saj edhe me programin kombëtar. Niveli autonomist i kërkesave i parashtruar në Prizren dhe tani në Dibër u diktua nga politika berlineze e Fuqive evropiane të kohës për ruajtjen e status quo-së së Perandorisë Osmane. Kjo politikë e tyre në Ballkanin Perëndimor do të tregohej, për 30 e sa vjet, aq intransigjente ndaj shqiptarëve sa nuk do të përfillte as kërkesën e tyre për autonomi, edhe pse kjo nuk e cenonte politikën që ndiqnin në rajon.
