Zgjedhjet për Asamblenë Kushtetuese të vitit 1928

Abstrakti

Krijimi i Monarkisë Shqiptare, kaloi nëpërmjet një rruge të studiuar
mirë. Si një politikan që kishte arritur shpejt postet më të larta drejtuese
të shtetit, Zogu ishte i vetëdijshëm se ndryshimi i sistemit politik, duhej
bërë sa të ishte e mundur, nëpërmjet hapësirave ligjore, proces të cilin
mund ta definonte Asambleja Kushtetuese. Pasi siguroi mbështetjen
italiane dhe të grupimeve të caktuara të shoqërisë shqiptare, vëmendja u
përqendrua në krijimin e kushteve që do të mundësonin kalimin e vendit
në zgjedhje të reja. Ato më të afërtat mund të bëheshin në pranverën e
vitit 1929, dhe do të ishin për Dhomën e Deputetëve, pasi Statuti
Themeltar i Republikës kishte përcaktuar se deputeti zgjidhej për katër
vjet. Ndërsa ato për 2/3 e senatorëve, i takonte të bëheshin në vitin 1931,
sepse ata zgjidheshin për 6 vjet.1 Kështu që mundësi e vetme, ishte
krijimi i situatave konfliktuale mes dhomave të parlamentit, me qëllim
shpërndarjen e tyre. Si pretekst për këtë shërbeu projektligji për krijimin e
Këshillit të Shtetit dhe pikërisht klauzola, se kush do të kishte të drejtën e
emërimit të anëtarëve të tij. Në nëntor 1927, Dhoma e Deputetëve gjatë
diskutimit të bërë, saktësoi në pikën 1 se, “Këshilli i Shtetit përbëhet prej
pesë anëtarësh, të emëruar drejtpërdrejtë me dekret të Kryetarit të
Republikës, nga të cilët njëri dekretohet kryetar”.